भिंतींकडे निरखून पाहिलं.
दरवाज्यांची कुरकूर ऐकली.
किचनमध्ये रेंगाळलो.
कुथत कुथत मुळव्याधीला कुरवाळलं.
गॅलरीतली शुद्ध हवा नाकपुड्यात भरून घेतली.
श्वास रोखून धरला शेचाळीस सेकंद
बायको म्हणाली स्ट्राँगयेत तुझी फुप्फुसं.
हळहळलो कष्टकरी जगाची परतीची पायपीट पाहून
हळहळीची पोष्ट टाकली
उत्सुकतेने पाहत राहिलो पोष्टीवर
हळहळीच्या पुरात वाहून गेलं फेसबूक
बायकोला म्हटलं कठिणंय जगाचं
उपाय म्हणून बायकोने कांदाभजीचा बेत तळला
मीठ का काय कमी होतं ते चाखत निवांत झालो
जमेल तसा आजाराचा उत्सव वाजवला
मुलीच्या खोकल्याकडे संशयाने पाहिलं.
बायकोच्या शिंकेपासून दहा हात लांब राहिलो.
स्वत:ला घेता येईल तितकं गुंंडाळून घेतलं.
सर्दी खोकला आत दाबून धरला.
कंटाळ्याची वाजवली टाळ
भितीची पूजा केली
दिवस मोजत राहिलो
तास मिनिट सेकंदकाट्यातून
सरत राहिलो रिकामा दिवसेंदिवस
रात्री ओवाळून टाकल्या नेटफ्लीक्सवरून
वाचलो बचावलो तर
जाता येईल एका मरणाच्या तावडीतून
दुसऱ्या मरणाच्या तावडीत सुखरूप म्हणत
पहाटे झोपलो
तर परतीची पिडादायक पायपीट
मानगूट सोडायला तयार नाही