एकेक रेषा काढत होती मूलगी
निरखत होती, खोडत होती
मनासारखं उतरत नाहीये चित्र कागदावर म्हणून
टोकदार त्रिकोणी ठोकळ्यांची शिस्तबद्ध रांग
आखूड किरणांचा चपटा सुर्य
अशक्त पंखांचे निर्जीव चौकीचार
खोडत होती कागदावरचा निर्जीवपणा
मुलगी, पून:पून्हा गिरवत होती पेन्सील
तिच्या मेंदूतल्या वळणदार डोंगरांच्या रांगा
टोकदार कीरणांचा गोल सुर्य
फडफडणारे चौकीचार
हळूहळू आकार घेत होते
कागदावर हुबेहुब
मुलीला म्हटलं
खोडरबर दे जरा
खोडून काढतो
माझ्यातलाही काही भाग
गिरवतो पेन्सिल पुन्हा स्वतःवरून